4 ژوئیه 2024- مطالعه ی اخیر که در مجله ی  Diabetes/Metabolism Research and Reviewsمنتشر شده است، ارتباط نگران کننده ای را بین لکنت زبان در دوران نوجوانی و افزایش احتمال ابتلا به اختلال قند خون در اوایل بزرگسالی نشان داد. این یافته‌ها بر پیامدهای بالقوه ی سلامت بلندمدت برای افرادی که در طول سال‌های نوجوانی خود با چالش‌های روانی گفتار مواجه هستند، تأکید می‌کند.

این مطالعه نشان داد که بین لکنت زبان در نوجوانی و افزایش خطر ابتلا به اختلال قند خون در اوایل بزرگسالی برای زنان و مردان ارتباطی وجود دارد. غربالگری و پیشگیری هدفمند ممکن است در این جمعیت، به ویژه برای زنان مفید باشد. لکنت زبان، یک اختلال گفتاری است که با وقفه در جریان گفتار مشخص می شود.

با تجزیه و تحلیل داده های بیش از 866 هزار نفر، محققان دریافتند که زنان و مردان با سابقه ی لکنت زبان در مقایسه با افراد بدون لکنت، به ترتیب بطور قابل توجهی با 1.18 و 1.61 برابر خطر بیشتر برای ابتلا به دیس گلایسمی روبرو هستند.

دیس گلایسمی، شامل طیف وسیعی از شرایط شامل سطوح غیر طبیعی قند خون، از جمله پیش دیابت و دیابت است. دکتر گیلاد توئیگ و همکارانش از بخش غدد درون ریز، دیابت و متابولیسم، مرکز پزشکی شبا، با هدف بررسی ارتباط بین لکنت زبان در دوران نوجوانی و شروع اختلال قند خون (دیابت نوع 2 یا پیش دیابت) در اوایل بزرگسالی در میان مردان و زنان این مطالعه را انجام دادند.

برای این مطالعه کوهورت، تیم تحقیقاتی شامل اعضای خدمات بهداشتی مکابی بود که برای خدمت سربازی اجباری در سنین 16 تا 19 سال در طول سال‌های 1990 تا 2019 مورد ارزیابی قرار گرفتند و تا 31 دسامبر 2020 دنبال شدند. وضعیت لکنت زبان در ارزیابی اولیه پزشکی ثبت شد. با استفاده از ثبت پیش دیابت و دیابت، آنها به طور سیستماتیک موارد بروز دیس گلایسمی را شناسایی کردند. مدل‌های خطر متناسب کاکس برای زنان و مردان به طور جداگانه اعمال شد، با تنظیم وضعیت پزشکی و جمعیت‌شناسی اجتماعی.

محققان یافته های زیر را گزارش کردند:

•  گروه مطالعه شامل 866304 نفر (55% مرد؛ 0.21% با لکنت) بود که در مجموع 12696250 سال-نفر پیگیری شدند.

•  در طول دوره مطالعه، 7.6 درصد از مردان و 9.0 درصد از زنان مبتلا به اختلال قند خون تشخیص داده شدند. میانگین سنی در هنگام تشخیص برای زنان 32 و برای مردان 34 سال بود.

•  زنان مبتلا به لکنت زبان بیشترین میزان بروز دیس گلایسمی (102.3 در هر 10000 سال- نفر) را در مقایسه با سایر گروه ها (61.4، 69.0 و 51.9 در هر 10000 سال- نفر به ترتیب برای زنان بدون لکنت، مردان دارای لکنت و مردان بدون لکنت) نشان دادند.

•  خطر بروز اختلال قند خون هم برای مردان و هم برای زنان مبتلا به لکنت زبان در مقایسه با افراد بدون لکنت زبان بیشتر بود (نسبت خطر تعدیل شده به ترتیب 1.18 و 1.61). این ارتباط ها در تجزیه و تحلیل های فرعی گسترده، ادامه یافت.

در نتیجه، نوجوانان هر دو جنس مبتلا به لکنت زبان در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به دیس گلایسمی (پیش دیابت یا دیابت نوع 2) در بزرگسالی بودند.

محققان نوشتند: «این جمعیت باید تشویق شوند تا سبک زندگی متابولیکی مطلوبی از جمله فعالیت بدنی و رژیم غذایی سالمی داشته باشند و از نظر پزشکی برای کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 در بزرگسالی تحت نظارت قرار گیرند».

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/study-finds-stuttering-in-adolescence-linked-to-higher-risk-of-prediabetes-and-type-2-diabetes-in-early-adulthood-130941